Κεντρικό Άρθρο

Το να προσπαθήσει κανείς να ορίσει τα όρια πραγμάτων, των οποίων εξ ορισμού φαίνεται να ανήκουν σε έναν ατέρμονο κύκλο συζητήσεων, επιχειρημάτων, αποδείξεων και θεωριών φαίνεται άσκοπο. Ωστόσο, το βασικό ερώτημα παραμένει: βρισκόμαστε σε θέση να ορίσουμε ζητήματα που αφορούν τον πολιτισμό, τον ίδιο τον άνθρωπο και την εξέλιξή του; Ποιος είναι εκείνος που μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς να αλλοιώσει την «αλήθεια» των πραγμάτων; Ερωτήματα τα οποία ισχύουν για κάθε πτυχή της ζωής του ανθρώπου από τις απαρχές του έως και σήμερα. 

Πλήθος επιστημόνων ασχολούνται με αυτά και άλλα ερωτήματα. Οι αρχαιολόγοι είναι εκείνοι, οι οποίοι επιχειρούν την ανασύσταση του παρελθόντος με διεπιστημονικές προσεγγίσεις μέσω των υλικών καταλοίπων που οι άνθρωποι άφησαν στο πέρασμά τους. Πλήθος τέτοιων καταλοίπων, όπως αρχιτεκτονικών, κεραμικής, διάφορων εργαλείων, ακόμη και κοσμημάτων μαρτυρούν συνήθειες, μαρτυρούν την ύπαρξη πολιτισμού, κοινωνικών δομών, ολόκληρων κοινωνιών. Η πορεία του ανθρώπου αν και φαίνεται πως έχει χαθεί στο πέρασμα του χρόνου, ιδιαίτερα εκείνων των ανθρώπων που έζησαν εκατομμύρια χρόνια πριν από εμάς, είναι δυνατό να την παρακολουθήσουμε.

«It’s Ritual?»: Το ερώτημα που βασανίζει όλους όσους ασχολούνται με τη προϊστορία. Τα ισχνά κατάλοιπα δεν αφήνουν περιθώρια πολλών επιλογών ως προς την ερμηνεία τους, έτσι η περισσότερο «προσφιλής» ερμηνεία όσων καταλοίπων αδυνατούμε να ταυτίσουμε με οποιαδήποτε άλλη έκφανση της ζωής του ανθρώπου είναι η απόδοση του αντικειμένου σε τελετουργικούς σκοπούς συνοδευόμενο, όμως, από το ερώτημα «It’s Ritual?». Η θεματική στήλη  «Προϊστορία: It’s Ritual?» θα ασχοληθεί ακριβώς με τέτοιου είδους ζητήματα, θα επιχειρηθεί η προσέγγιση του καθημερινού και του λατρευτικού αντικειμένου, της θρησκείας και της τέχνης, αλλά και πως η διεπιστημονικότητα στάθηκε αρωγός για την ανάλυση αναπάντητων ερωτημάτων στη προϊστορία. 

Ωστόσο, όσο περισσότερο πλησιάζουμε στους χρόνους κοντά στο σήμερα μπορούμε να κατανοήσουμε όλα αυτά σε μεγαλύτερο βαθμό. Ειδικότερα μελετώντας κανείς τους βυζαντινούς χρόνους πολλές φορές βρίσκει ομοιότητες με τον σύγχρονό μας πολιτισμό. Πολλά θρησκευτικά μνημεία, όπως για παράδειγμα η Ροτόντα στη Θεσσαλονίκη και η μονή του Οσίου Λουκά στη Βοιωτία, χτίστηκαν από τους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους έως και την Ύστερη Βυζαντινή περίοδο. Αυτά τα μνημεία αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας, χρησιμοποιούνται, τα περισσότερα εξ αυτών, για τη τέλεση των μυστηρίων. Παρόλα αυτά, αν και φαίνονται τόσο οικεία, κανείς δε πρέπει να λησμονεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκαν αυτά τα μνημεία. Μέσω της θεματικής στήλης «Αρχιτεκτονική και Τέχνη στο Βυζάντιο» θα επιχειρηθεί η μελέτη των διάφορων καταλοίπων υπό το πρίσμα των συνθηκών που παρήχθησαν, όπως είναι οι κοινωνικές, οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. 

 

 

Γκουντρουμπή Βάσω - Αρχισυντάκτρια

Φυσικά και λάβαμε αφορμή από την ημέρα της γυναίκας!!Όλα χρειάζονται μια αφορμή εξάλλου. Όχι δε θα μιλήσουμε για την αξία της γυναίκας, για την αιώνια αντιπαλότητα των δύο φύλων, για τους λεγόμενους πολλαπλούς ρόλους που καλείται να διαδραματίσει η σύγχρονη γυναίκα , για τη θέση της γυναίκας σε αυτή τη δύσμοιρη (!) κοινωνία, για τη γυναίκα στην εκκλησιαστική παράδοση…όλα αυτά τα ζητήματα έχουν χιλιοαναλυθεί, όπως φυσικά αναλύονται καθημερινά τα πάντα σε συζητήσεις, σε επιστημονικά περιοδικά, στη σκέψη του καθενός… (πολλοί οι «ειδικοί», βλέπετε, στη θεωρία).

 

 

Δε θα μιλήσουμε για τίποτα σήμερα. Μερικές φορές η σιωπή έχει και αυτή το μεγαλείο της. Οι πράξεις, εξάλλου υπερκαλύπτουν κάθε υπόνοια λόγου. Οι σκέψεις ακόμη πιο πολύ, διότι είναι το μοναδικό πεδίο που δύναται να παραμείνει ελεύθερο από κάθε μορφή δεσμού, από κάθε εγχείρημα καταδυνάστευσης. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ποιος τρόπος διαβίωσης πλησιάζει πιο κοντά στις πιο αυθόρμητες σκέψεις μας, τις απαλλαγμένες από κάθε είδος προτύπου συμπεριφοράς. Διότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε ό,τι εκφράζει την προσωπική ευτυχία του καθενός, την προσωπική του ελευθερία δηλαδή. Έτσι νομίζουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει και ένα συγκεκριμένο πρότυπο, για το πώς θα επιλέξει να διανύσει το βίο της μια γυναίκα (εντάξει δεν αντέξαμε να μη σχολιάσουμε το κεντρικό θέμα της ημέρας!). Ρόλοι υπάρχουν μόνο στο θέατρο και πρότυπα μόνο στα περιοδικά. Στη ζωή υπάρχει η καθημερινότητα, το κάθε λεπτό που περνάει ανεπιστρεπτί και είναι λυπηρό να θυσιάζεται στο βωμό μιας κατασκευασμένης ιδεολογίας. Ένας κόσμος, εξάλλου,  ποτέ δεν επιβιώνει από πολέμους ιδεολογικούς. Η ιδεολογία φαίνεται, είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα όπλα...

 

Εκ της αρχισυνταξίας

Η αξία είναι μια έννοια που ουκ ολίγες φορές βρέθηκε στο επίκεντρο συζητήσεων ποικίλου περιεχομένου: πολιτικών, οικονομικών, ουμανιστικών και άλλων πολλών αποτελώντας αντικείμενο αμφισβήτησης και διαπληκτισμών. Το κοινό στοιχείο μεταξύ όλων αυτών των συζητήσεων περί αξίας δεν είναι άλλο από τον άνθρωπο έως ότου έπαψε να έχει πραγματική αξία και άρχισε να αποτελεί όχι το αντικείμενο των συζητήσεων, αλλά το υποκείμενο με το οποίο θα επιτευχθεί ο στόχος: δόξα, χρήματα…  

Ωστόσο, ελπίδα σε αυτή τη καθ’ όλα απογοητευτική αντιμετώπιση της ζωής αποτελούν οι νέοι και οι πρωτοβουλίες τους. Η πρωτοβουλία πάντοτε αποτελούσε ένδειξη, αν όχι απόδειξη, δημιουργικότητας και αναζήτησης, μιας αναζήτησης που θα μπορούσε να παραλληλιστεί με την αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα. Οι νέοι επιδίδονται σε έναν αγώνα «εντοπισμού» της αλήθειας, αλλά και σε έναν αγώνα δημιουργίας ενός νέου κόσμου ή έστω μίας νέας πραγματικότητας, όπου ο άνθρωπος θα αποτελεί το αντικείμενο, το αξίωμα κάθε επιστημονικής και μη συζήτησης.

Τέτοιου είδους προσπάθειες αντιμετωπίζουν ποικίλες αντιδράσεις. Όπως και στην αλληγορία του σπηλαίου πολλοί είναι εκείνοι, οι οποίοι καμία πρόθεση δεν έχουν όχι μονάχα να συνδράμουν σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες, αλλά θέτουν ως σκοπό και στόχο τους την ενδυνάμωση όλων εκείνων που βρίσκονται πίσω από το παραπέτασμα, με ποικίλους τρόπους. 

Ο άνθρωπος και η αξία του αποτέλεσαν τροφή για σκέψη και προβληματισμό για πολλούς ανθρώπους. Σας παραθέτω, λοιπόν,  το λόγο του Λέοντος  Τολστόι, ο οποίος με λίγες αράδες δίνει το στίγμα όλων αυτών:

«Ο άνθρωπος μοιάζει με κλάσμα, όπου ο αριθμητής είναι ο πραγματικός εαυτός του και ο παρανομαστής η ιδέα που έχει για τον εαυτό του. Όσο μεγαλύτερος ο παρανομαστής, τόσο μικρότερη η αξία του κλάσματος. Και όσο ο παρανομαστής διογκώνεται προς το άπειρο, τόσο το κλάσμα τείνει προς το μηδέν» 

Γκουντρουμπή Βάσω, Αρχισυντάκτρια

 

 

Καλησπέρα σας και καλό τέλος του μήνα!!Με αυτά και με εκείνα έφτασε και το τελευταίο σαββατοκύριακο του Φλεβάρη. Όπως και αν το περάσετε, με φίλους ή χωρίς, με δουλειά ή με βόλτες, με χαρά ή με λύπη, σίγουρα θα ανακαλύψετε κάτι ενδιαφέρον για ακόμη μια φορά. Ίσως είναι κάποια σκέψη, κάποια ιδέα ή απλώς η χαρά μιας απλής βόλτας με φίλους, που πάντα είναι διαφορετική και πρωτόγνωρη. Το μεγαλείο, εξάλλου, της καθημερινότητας βρίσκεται στην απλότητα (είναι και η μόνη που δε διαφθείρεται, διότι δε διαθέτει κανενός είδους εξουσία!!). Ναι ξέρω ξέρω αυτά σας τα παν και άλλοι. Είναι αλήθεια αυτό, η απλότητα παντού και πάντα διακηρύσσεται, το θέμα είναι όμως ότι κανένας μας δεν την επιζητεί εμπράκτως!!

Γοητευόμαστε πράγματι από τα σύνθετα πράγματα, από τις σύνθετες σκέψεις και τις βαρύγδουπες εκφράσεις, από τις θέσεις εξουσίας, από τα εξώφυλλα, από τα γλυκά με την καλύτερη εμφάνιση, από τα πιο παραφορτωμένα σκηνικά. Μπούρδες!! Ειδικά ένας επιστήμονας, και δη ένας νέος επιστήμονας, μονάχα την προσφορά θα πρέπει να αποζητά. Γιατί η επιστήμη είναι προσφορά, όχι τρόπος κοινωνικής αναρρίχησης. Γι’αυτό…

                                                                               

Ζητείται  ποιότητα…

 

…σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής μας!!στις πράξεις, στα λόγια, στις σκέψεις, στις διαδρομές, στους φίλους, στα συναισθήματα, στη μάθηση, στα ρούχα, στη μουσική, στο φαγητό, σε κάθε μία από τις επιλογές μας.

 

 

Εκ της Αρχισυνταξίας

 

Προϊόντα: 33 - 36 από 39
<< 6 | 7 | 8 | 9 | 10 >>

Λίγα λόγια...

Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα  έχει ως τίτλο: ΑΡΘΡΟ 13. Διεπιστημονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου. Το εγχείρημα ξεκίνησε από μια παρέα έξι φοιτητών που κατασκεύασαν τον ιστότοπο, για να εκφράσουν τις επιστημονικές τους ανησυχίες.
Ο αρχικός τίτλος ήταν ΑΡΘΡΟ 13: Φοιτητική Ηλεκτρονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου. Στην πορεία προστέθηκε η αρχαιολογική σύμπραξη, η οποία εξελίχθηκε σε διεπιστημονική σύμπραξη στην προσπάθεια πολύπλευρης προσέγγισης του κεντρικού αντικειμένου του ιστοτόπου που είναι το εκκλησιαστικό δίκαιο. 
Ο βασικός τίτλος της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας είναι ΑΡΘΡΟ 13. Το εμπνευστήκαμε από το ομώνυμο άρθρο του ισχύοντος ελληνικού Συντάγματός, στο οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο αναφέρει:
1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.
2. Kάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. H άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. O προσηλυτισμός απαγορεύεται.
3. Oι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας. 
4. Kανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους. 
5. Kανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.
Το ΑΡΘΡΟ 13 είναι μια συλλογική προσπάθεια ανάδειξης του ιδιαίτερου κλάδου του Εκκλησιαστικού Δικαίου μέσα από ένα διάλογο επιστημονικό και επίκαιρο, μέσα από μία σύμπραξη νέων επιστημόνων και καταξιωμένων. Είναι ανεξάρτητο και απευθύνεται σε όλο το επιστημονικό δυναμικό του οικείου χώρου. 
Σκοπός η δημιουργία ενός χώρου προσβάσιμου σε όλους, προσιτού και στον προπτυχιακό φοιτητή που αναζητά το επιστημονικό αντικείμενο που του ταιριάζει, χρήσιμου και στον ερευνητή που αναζητά υλικό για κάποια επιστημονική του μελέτη. 

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας: