Κεντρικό Άρθρο

Και από τα Χριστούγεννα φτάσαμε στο Πάσχα με μια ανάσα. Τόσο γρήγορα περνάει ο καιρός  και αυτό που μένει είναι μονάχα η θύμηση των πράξεών ή των παραλήψεών μας. Σας ευχόμαστε όλοι να περάσετε υπέροχα, να ξεκουραστείτε και να επανέλθετε στην καθημερινότητά σας ανανεωμένοι, με νέες ιδέες, αποφάσεις και δυναμισμό.

Από εμένα μονάχα μια ιστορία, για να περάσει η ώρα λιγάκι πιο ευχάριστα:

Ήταν ένα δέντρο με μεγάλα κλαδιά πάντα γυμνά από φύλλα και καρπούς, αλλά μεστά από αποδημητικά πουλιά που σταματούσαν να ξαποστάσουν από το μακρύ τους ταξίδι. Ήταν καλύτερα έτσι, σκεφτόταν το δέντρο, ήταν καλύτερα που μπορούσε να βοηθάει κάποιες υπάρξεις, που στο κάτω κάτω του κρατούσαν συντροφιά. Εξάλλου, ανά διαστήματα δημοσιογράφοι πραγματοποιούσαν αφιερώματα στο πρόσωπό του, λόγω του ότι δεν υπήρχε άλλο δέντρο σαν και αυτό, τραγουδιστές διοργάνωναν εκδηλώσεις δίπλα του, τρελοί έρχονταν και του μιλούσαν, μάγοι το συμβουλεύονταν και ερωτευμένοι έκαναν πικ – νικ στη σκιά του. Ένιωθε κάπως περήφανο για τον εαυτό του, γιατί όλοι έλεγαν πως ήταν ένα ξεχωριστό δέντρο, μα κανένας δεν έμενε μαζί του για μεγάλο διάστημα. Τα πουλιά έφευγαν και δεν ξαναγύριζαν, οι συναυλίες τελείωναν, οι τρελοί γίνονταν λογικοί από το βάρος της καθημερινότητας, οι δημοσιογράφοι είχαν και άλλα θέματα για να ασχοληθούν, οι ερωτευμένοι χώριζαν και οι μάγοι κάποια στιγμή καταλάβαιναν πως η ζωή εξαρτάται από άλλα πράγματα. Αφήστε που δεν ήταν λίγοι αυτοί που προσπαθούσαν να του κόψουν τα κλαδιά.

Μια μέρα το δέντρο αποφάσισε πως ήταν δυστυχισμένο. Έτσι πήρε μια δύσκολη απόφαση: αφαίρεσε μόνο του τα κλαδιά του και τα μοίρασε στους περαστικούς. Τα χρόνια πέρασαν πιο γρήγορα από το αναμενόμενο. Πάντα έτσι γίνεται. Το δέντρο έγινε σαν τα άλλα δέντρα, απέκτησε φύλλα, καρπούς, απέκτησε φίλους, οικογένεια και μια ζωή που σε τίποτα δε θύμιζε την προηγούμενη. Και σιγά σιγά κατάλαβε πως κάθε δέντρο ήταν ξεχωριστό, αλλά για διαφορετικό λόγο. Άλλο δέντρο ήταν πολύ όμορφο και άνθρωποι ταξίδευαν από παντού, για να το θαυμάσουν, άλλο ήταν σοφό και βοηθούσε με τις συμβουλές του όποιον κατέφευγε σε αυτό, άλλο δέντρο είχε το χάρισμα της καλοσύνης, δεν έτρεφε κακία για κανέναν…τότε μετάνιωσε…μετάνιωσε που είχε απαρνηθεί ό,τι η ίδια η φύση του είχε χαρίσει, που είχε γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που ήταν. Πλέον, όμως, ήταν αργά, ο χρόνος είναι ανελέητος βλέπετε με εκείνους που τον αψηφούν…

 

Ελένη Παλιούρα - Αρχισυντάκτρια

Πέρασε μισό έτος λειτουργίας με 27.500 προβολές!!Μάθαμε, διαβάσαμε, γελάσαμε, προσπαθήσαμε να συνεργαστούμε, προσπαθήσαμε να μη συνεργαστούμε, μα πάνω απ’όλα μπήκαμε στη λογική της «ομάδας». Ομάδα σημαίνει σεβασμός και σεβασμός σημαίνει ελευθερία. Είναι η ελευθερία που δίνεις στον άλλον να είναι διαφορετικός από εσένα, όσο και αν αυτό σε ξενίζει, είναι η ελευθερία που δίνει η έλλειψη στρατοπέδων, τα οποία δυστυχώς χαρακτηρίζουν όλο το φάσμα του ανθρώπινου βίου. Σέβεσαι όχι όταν προσποιείσαι ότι συμβαδίζεις με πράξεις, απόψεις και ιδέες, αλλά όταν έχεις το θάρρος να υποστηρίζεις (όχι φασιστικά για να μην παρεξηγούμεθα κιόλας!!) την προσωπικότητά σου και φυσικά να αποδέχεσαι τους ανθρώπους που σε «πιστεύουν», έστω και αν απεχθάνεσαι κάποιες επιλογές τους. Διότι είναι προτιμότερο να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που σε εκτιμούν χωρίς προσωπικό όφελος, παρά να έχεις δίπλα σου καλοκουρδισμένα ρομποτάκια που αδυνατούν να σε δουν ως άνθρωπο. Ο κόσμος, όμως, είναι χωρισμένος σε στρατόπεδα και οι άνθρωποι συνεχίζουμε να κάνουμε κακό ο ένας στον άλλον, διότι φοβόμαστε πως αν τολμήσουμε να συνεργαστούμε μεταξύ μας θα σταματήσουμε να καταστρέφουμε. Η καταστροφή είναι πιο εύκολη εξάλλου από τη δημιουργία. Το να κρίνεις κάποιον σύμφωνα με τα δικά σου βιώματα είναι πιο εύκολο από το να ακούσεις και ίσως και να μάθεις κάτι από αυτόν. Εμείς είμαστε περήφανοι, διότι 25 διαφορετικά άτομα καταφέραμε τουλάχιστον αυτό: να ξεφύγουμε από τα προσωπικά μας στρατόπεδα και να συνεργαστούμε. Λάθη θα κάνουμε, όπως όλοι οι άνθρωποι φυσικά, ούτε και θεωρήσαμε ποτέ ότι η τελειότητα είναι το χαρακτηριστικό μας. Η τελειότητα είναι βαρετή.

Ευχαριστούμε όσους μας βοηθήσατε και θα ανταποδώσουμε με την πρώτη ευκαιρία, ευχαριστούμε όσους μας παρακολουθείτε και επίσης ευχαριστούμε και όσους μας κατακρίνατε, διότι μας βοηθήσατε να γίνουμε καλύτεροι.    

 

Η Ομάδα μας...

 

Το να προσπαθήσει κανείς να ορίσει τα όρια πραγμάτων, των οποίων εξ ορισμού φαίνεται να ανήκουν σε έναν ατέρμονο κύκλο συζητήσεων, επιχειρημάτων, αποδείξεων και θεωριών φαίνεται άσκοπο. Ωστόσο, το βασικό ερώτημα παραμένει: βρισκόμαστε σε θέση να ορίσουμε ζητήματα που αφορούν τον πολιτισμό, τον ίδιο τον άνθρωπο και την εξέλιξή του; Ποιος είναι εκείνος που μπορεί να το κάνει αυτό χωρίς να αλλοιώσει την «αλήθεια» των πραγμάτων; Ερωτήματα τα οποία ισχύουν για κάθε πτυχή της ζωής του ανθρώπου από τις απαρχές του έως και σήμερα. 

Πλήθος επιστημόνων ασχολούνται με αυτά και άλλα ερωτήματα. Οι αρχαιολόγοι είναι εκείνοι, οι οποίοι επιχειρούν την ανασύσταση του παρελθόντος με διεπιστημονικές προσεγγίσεις μέσω των υλικών καταλοίπων που οι άνθρωποι άφησαν στο πέρασμά τους. Πλήθος τέτοιων καταλοίπων, όπως αρχιτεκτονικών, κεραμικής, διάφορων εργαλείων, ακόμη και κοσμημάτων μαρτυρούν συνήθειες, μαρτυρούν την ύπαρξη πολιτισμού, κοινωνικών δομών, ολόκληρων κοινωνιών. Η πορεία του ανθρώπου αν και φαίνεται πως έχει χαθεί στο πέρασμα του χρόνου, ιδιαίτερα εκείνων των ανθρώπων που έζησαν εκατομμύρια χρόνια πριν από εμάς, είναι δυνατό να την παρακολουθήσουμε.

«It’s Ritual?»: Το ερώτημα που βασανίζει όλους όσους ασχολούνται με τη προϊστορία. Τα ισχνά κατάλοιπα δεν αφήνουν περιθώρια πολλών επιλογών ως προς την ερμηνεία τους, έτσι η περισσότερο «προσφιλής» ερμηνεία όσων καταλοίπων αδυνατούμε να ταυτίσουμε με οποιαδήποτε άλλη έκφανση της ζωής του ανθρώπου είναι η απόδοση του αντικειμένου σε τελετουργικούς σκοπούς συνοδευόμενο, όμως, από το ερώτημα «It’s Ritual?». Η θεματική στήλη  «Προϊστορία: It’s Ritual?» θα ασχοληθεί ακριβώς με τέτοιου είδους ζητήματα, θα επιχειρηθεί η προσέγγιση του καθημερινού και του λατρευτικού αντικειμένου, της θρησκείας και της τέχνης, αλλά και πως η διεπιστημονικότητα στάθηκε αρωγός για την ανάλυση αναπάντητων ερωτημάτων στη προϊστορία. 

Ωστόσο, όσο περισσότερο πλησιάζουμε στους χρόνους κοντά στο σήμερα μπορούμε να κατανοήσουμε όλα αυτά σε μεγαλύτερο βαθμό. Ειδικότερα μελετώντας κανείς τους βυζαντινούς χρόνους πολλές φορές βρίσκει ομοιότητες με τον σύγχρονό μας πολιτισμό. Πολλά θρησκευτικά μνημεία, όπως για παράδειγμα η Ροτόντα στη Θεσσαλονίκη και η μονή του Οσίου Λουκά στη Βοιωτία, χτίστηκαν από τους Παλαιοχριστιανικούς χρόνους έως και την Ύστερη Βυζαντινή περίοδο. Αυτά τα μνημεία αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας, χρησιμοποιούνται, τα περισσότερα εξ αυτών, για τη τέλεση των μυστηρίων. Παρόλα αυτά, αν και φαίνονται τόσο οικεία, κανείς δε πρέπει να λησμονεί τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκαν αυτά τα μνημεία. Μέσω της θεματικής στήλης «Αρχιτεκτονική και Τέχνη στο Βυζάντιο» θα επιχειρηθεί η μελέτη των διάφορων καταλοίπων υπό το πρίσμα των συνθηκών που παρήχθησαν, όπως είναι οι κοινωνικές, οι πολιτικές και οικονομικές συνθήκες. 

 

 

Γκουντρουμπή Βάσω - Αρχισυντάκτρια

Φυσικά και λάβαμε αφορμή από την ημέρα της γυναίκας!!Όλα χρειάζονται μια αφορμή εξάλλου. Όχι δε θα μιλήσουμε για την αξία της γυναίκας, για την αιώνια αντιπαλότητα των δύο φύλων, για τους λεγόμενους πολλαπλούς ρόλους που καλείται να διαδραματίσει η σύγχρονη γυναίκα , για τη θέση της γυναίκας σε αυτή τη δύσμοιρη (!) κοινωνία, για τη γυναίκα στην εκκλησιαστική παράδοση…όλα αυτά τα ζητήματα έχουν χιλιοαναλυθεί, όπως φυσικά αναλύονται καθημερινά τα πάντα σε συζητήσεις, σε επιστημονικά περιοδικά, στη σκέψη του καθενός… (πολλοί οι «ειδικοί», βλέπετε, στη θεωρία).

 

 

Δε θα μιλήσουμε για τίποτα σήμερα. Μερικές φορές η σιωπή έχει και αυτή το μεγαλείο της. Οι πράξεις, εξάλλου υπερκαλύπτουν κάθε υπόνοια λόγου. Οι σκέψεις ακόμη πιο πολύ, διότι είναι το μοναδικό πεδίο που δύναται να παραμείνει ελεύθερο από κάθε μορφή δεσμού, από κάθε εγχείρημα καταδυνάστευσης. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ποιος τρόπος διαβίωσης πλησιάζει πιο κοντά στις πιο αυθόρμητες σκέψεις μας, τις απαλλαγμένες από κάθε είδος προτύπου συμπεριφοράς. Διότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε ό,τι εκφράζει την προσωπική ευτυχία του καθενός, την προσωπική του ελευθερία δηλαδή. Έτσι νομίζουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει και ένα συγκεκριμένο πρότυπο, για το πώς θα επιλέξει να διανύσει το βίο της μια γυναίκα (εντάξει δεν αντέξαμε να μη σχολιάσουμε το κεντρικό θέμα της ημέρας!). Ρόλοι υπάρχουν μόνο στο θέατρο και πρότυπα μόνο στα περιοδικά. Στη ζωή υπάρχει η καθημερινότητα, το κάθε λεπτό που περνάει ανεπιστρεπτί και είναι λυπηρό να θυσιάζεται στο βωμό μιας κατασκευασμένης ιδεολογίας. Ένας κόσμος, εξάλλου,  ποτέ δεν επιβιώνει από πολέμους ιδεολογικούς. Η ιδεολογία φαίνεται, είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα όπλα...

 

Εκ της αρχισυνταξίας

Προϊόντα: 25 - 28 από 33
<< 5 | 6 | 7 | 8 | 9 >>

Νέα

Εγώ, ο Ντάνιελ Μπλέικ (I,...
ΣτΕ 4596/2014: Απόρριψη...
Η αξίωση των θρησκευτικών...
Κανόνες και Νόμοι: Ζητήματα...
Οι Αποφάσεις του Συμβουλίου...
«Πεντηκοστὴν ἐορτάζομεν»: από...
Η Ι. Μονή Πετριτζού {Β'...
ΣτΕ 1983/2007: αντικατάσταση...
Διαχρονίες και Ασυμφωνίες
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Λίγα λόγια...

Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα  έχει ως τίτλο: ΑΡΘΡΟ 13. Διεπιστημονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου. Το εγχείρημα ξεκίνησε από μια παρέα έξι φοιτητών που κατασκεύασαν τον ιστότοπο, για να εκφράσουν τις επιστημονικές τους ανησυχίες.
Ο αρχικός τίτλος ήταν ΑΡΘΡΟ 13: Φοιτητική Ηλεκτρονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου. Στην πορεία προστέθηκε η αρχαιολογική σύμπραξη, η οποία εξελίχθηκε σε διεπιστημονική σύμπραξη στην προσπάθεια πολύπλευρης προσέγγισης του κεντρικού αντικειμένου του ιστοτόπου που είναι το εκκλησιαστικό δίκαιο. 
Ο βασικός τίτλος της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας είναι ΑΡΘΡΟ 13. Το εμπνευστήκαμε από το ομώνυμο άρθρο του ισχύοντος ελληνικού Συντάγματός, στο οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο αναφέρει:
1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.
2. Kάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. H άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. O προσηλυτισμός απαγορεύεται.
3. Oι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας. 
4. Kανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους. 
5. Kανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.
Το ΑΡΘΡΟ 13 είναι μια συλλογική προσπάθεια ανάδειξης του ιδιαίτερου κλάδου του Εκκλησιαστικού Δικαίου μέσα από ένα διάλογο επιστημονικό και επίκαιρο, μέσα από μία σύμπραξη νέων επιστημόνων και καταξιωμένων. Είναι ανεξάρτητο και απευθύνεται σε όλο το επιστημονικό δυναμικό του οικείου χώρου. 
Σκοπός η δημιουργία ενός χώρου προσβάσιμου σε όλους, προσιτού και στον προπτυχιακό φοιτητή που αναζητά το επιστημονικό αντικείμενο που του ταιριάζει, χρήσιμου και στον ερευνητή που αναζητά υλικό για κάποια επιστημονική του μελέτη. 

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας: