Ημέρες γιορτινές, ημέρες ανθρώπινες

Φυσικά και λάβαμε αφορμή από την ημέρα της γυναίκας!!Όλα χρειάζονται μια αφορμή εξάλλου. Όχι δε θα μιλήσουμε για την αξία της γυναίκας, για την αιώνια αντιπαλότητα των δύο φύλων, για τους λεγόμενους πολλαπλούς ρόλους που καλείται να διαδραματίσει η σύγχρονη γυναίκα , για τη θέση της γυναίκας σε αυτή τη δύσμοιρη (!) κοινωνία, για τη γυναίκα στην εκκλησιαστική παράδοση…όλα αυτά τα ζητήματα έχουν χιλιοαναλυθεί, όπως φυσικά αναλύονται καθημερινά τα πάντα σε συζητήσεις, σε επιστημονικά περιοδικά, στη σκέψη του καθενός… (πολλοί οι «ειδικοί», βλέπετε, στη θεωρία).

 

 

Δε θα μιλήσουμε για τίποτα σήμερα. Μερικές φορές η σιωπή έχει και αυτή το μεγαλείο της. Οι πράξεις, εξάλλου υπερκαλύπτουν κάθε υπόνοια λόγου. Οι σκέψεις ακόμη πιο πολύ, διότι είναι το μοναδικό πεδίο που δύναται να παραμείνει ελεύθερο από κάθε μορφή δεσμού, από κάθε εγχείρημα καταδυνάστευσης. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, ποιος τρόπος διαβίωσης πλησιάζει πιο κοντά στις πιο αυθόρμητες σκέψεις μας, τις απαλλαγμένες από κάθε είδος προτύπου συμπεριφοράς. Διότι δεν υπάρχει σωστό και λάθος σε ό,τι εκφράζει την προσωπική ευτυχία του καθενός, την προσωπική του ελευθερία δηλαδή. Έτσι νομίζουμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει και ένα συγκεκριμένο πρότυπο, για το πώς θα επιλέξει να διανύσει το βίο της μια γυναίκα (εντάξει δεν αντέξαμε να μη σχολιάσουμε το κεντρικό θέμα της ημέρας!). Ρόλοι υπάρχουν μόνο στο θέατρο και πρότυπα μόνο στα περιοδικά. Στη ζωή υπάρχει η καθημερινότητα, το κάθε λεπτό που περνάει ανεπιστρεπτί και είναι λυπηρό να θυσιάζεται στο βωμό μιας κατασκευασμένης ιδεολογίας. Ένας κόσμος, εξάλλου,  ποτέ δεν επιβιώνει από πολέμους ιδεολογικούς. Η ιδεολογία φαίνεται, είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα όπλα...

 

Εκ της αρχισυνταξίας

Νέα

Κοινωνία καὶ Κανονικὸ Δίκαιο
It’s the most wonderful time...
ΜΠΡ ΠΕΙΡΑΙΑ 2457/2015:...
Παπαγεωργίου Γ. Κωνσταντίνος...
Τελετή αναγόρευσης Ομότιμου...
ΣτΕ 2569/1990: Περί...
Η θέση του όρκου στην...
ΣτΕ 5057/1987: Περί Ο.Δ.Ε.Π...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>