Η Σημερινή Βαβέλ

  Καλό μήνα και καλή μας αρχή!! Η απόφαση για τη δημιουργία αυτής της φοιτητικής  εφημερίδας ξεκίνησε από την απορία που βλέπαμε στα μάτια όσων άκουγαν ότι ενδιαφερόμαστε για τον κλάδο του εκκλησιαστικού δικαίου και τις συνεπακόλουθες ερωτήσεις: «Τι είναι αυτό;», «Τι διδάσκεστε;», «Είναι σαν τα θρησκευτικά;» και άλλες επικού περιεχομένου ερωτήσεις, τις οποίες δυστυχώς θα παραλείψω!!

  Όπως ακριβώς, λοιπόν, κάθε άνθρωπος μιλάει συνέχεια για τους ανθρώπους που αγαπάει και θαυμάζει, έτσι και εμείς θα επιχειρήσουμε να μιλήσουμε σχετικά με μια επιστήμη που αγαπάμε και θαυμάζουμε. Γιατί παραλληλίζω τους ανθρώπους με την επιστήμη; Μα φυσικά διότι η επιστήμη είναι πάνω απ’όλα ανθρώπινη, κάτι που ίσως να έχουμε την τάση να λησμονούμε όλοι  εμείς οι «μορφωμένοι»!! Συνηθίζουμε να προσδίδουμε αξία σε κάποιον από την ποιότητα και την ποσότητα των γνώσεών του, το ύψος της θέσης του και το μέγεθος των φιλοδοξιών του και όχι από το πόσο καλός άνθρωπος είναι. Δεν επιθυμώ να καταστώ γραφική χρησιμοποιώντας τον όρο «καλός άνθρωπος» ούτε είμαι σε θέση να προβώ στην ανάλυσή του, καθώς δε χρησιμοποιείται στη νομική επιστήμη… Βλέπω, όμως, το σχηματισμένο πλαίσιο μιας αδιαφορίας προς το ψυχικό ποιόν κάθε συμπολίτη μας και την τοποθέτηση στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος άλλων χαρακτηριστικών, μέσα από τα οποία διαφαίνεται η εικόνα του. Και μετά αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο οι ανθρώπινες σχέσεις φθίνουν και δυσλειτουργούν!! Φαίνεται πως η διάθεσή μας για κατανόηση έχει εκλείψει μπροστά στο χάος των πραγματιστικών απαιτήσεων της καθημερινότητας, γεγονός που αποτελεί θετικό σημάδι για την εξέλιξη της επιστήμης της ψυχολογίας , αρνητικό όμως θαρρώ για την επίτευξη ενός πραγματικού χαμόγελου στο πρόσωπό μας, για μια στιγμή πραγματικής χαράς για την επιτυχία και την ευτυχία ενός φίλου μας, για μια προσπάθεια περιορισμού της κριτικής του μικροσκοπίου.

  Γι’ αυτούς τους λόγους και για πολλούς άλλους το κεντρικό άρθρο ουδέποτε θα είναι επιστημονικό. Γιατί το κέντρο της επιστήμης είναι ο άνθρωπος. Γιατί η γνώση δίχως αγάπη και θάρρος είναι γράμμα κενό… Ευελπιστώ, λοιπόν, πως κάποια στιγμή θα βρούμε τις ισορροπίες ανάμεσα στα πολυαναλυμένα «φαίνεσθαι» και «είναι» (τύποις πολυαναλυμένα όχι ουσία). Και σίγουρα όσο υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το πώς θα είναι ευτυχισμένοι με τον εαυτό τους και όχι δυστυχισμένοι με τον περίγυρό τους υπάρχει ελπίδα ότι οι ανθρώπινες σχέσεις θα γίνουν πιο ουσιαστικές!! Είμαι βέβαιη (για να μη με κατηγορήσετε ότι υποτιμώ την αξία της επιστήμης!) ότι η προσφορά τέτοιων ανθρώπων στην επιστημονική κοινότητα είναι πιο ολοκληρωμένη.

  Πάντως, η ομορφιά κατά τη γνώμη μου βρίσκεται στην απλότητα, στην ικανότητα του να είσαι ευτυχισμένος με τη νέα μέρα που ξεκινά, η οποία καθιστά τον εαυτό σου λίγο πιο φορτικό. Δε γνωρίζω κάποιον που να το έχει κατορθώσει αυτό…

 

"Πάντων χρηµάτων µέτρον ἐστίν ἄνθρωπος, τῶν µέν ὄντων ὡς ἐστιν, τῶν δέ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν

(Πρωταγόρας)                                                                         

 

 

 

Η Αρχισυντάκτρια

Νέα

ΜΠΑ 3483/2005: Αναγνώριση...
Παπαγεωργίου Γ Κωνσταντίνος -...
Κοινωνία καὶ Κανονικὸ Δίκαιο
It’s the most wonderful time...
ΜΠΡ ΠΕΙΡΑΙΑ 2457/2015:...
Παπαγεωργίου Γ. Κωνσταντίνος...
Τελετή αναγόρευσης Ομότιμου...
ΣτΕ 2569/1990: Περί...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>