Κεντρικό Άρθρο

Μια ομάδα πάντα καλείται να αντιμετωπίσει πολλές και δυσχερείς εξωτερικές προκλήσεις. Οι εσωτερικές προκλήσεις, ωστόσο, με τις οποίες καθημερινά βρίσκεται αντιμέτωπη είναι πολύ πιο σημαντικές. 
 
Στην Ελλάδα του 2017 υπάρχει ένας ικανός αριθμός νέων επιστημόνων. Ανθρώπων που αφιερώνουν ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς τους σε ένα επιστημονικό αντικείμενο, ανθρώπων που συνεχίζουν τις σπουδές τους μέχρι την τρίτη δεκαετία της ζωής τους. Το γεγονός αυτό είναι από μόνο του ευχάριστο, διότι η επιθυμία για απόκτηση γνώσης και η διάθεση για περαιτέρω εξειδίκευση σε έναν τομέα, οδηγούν στην εξέλιξη του επιστημονικού διαλόγου και στη διερεύνηση θεμάτων που μέχρι σήμερα βρίσκονταν στο σκοτάδι. 
Μπορούν, όμως, οι νέοι επιστήμονες να συμμετέχουν ενεργά στον επιστημονικό διάλογο ή θα πρέπει να περιμένουν αρκετά χρόνια πρώτα;
Ίσως και να είναι επιβεβλημένο, διότι η εμπειρία που συλλέγει κανείς μέσα από τη δράση διευρύνει τους ορίζοντές του. Αρκεί να υπάρχει σεβασμός απέναντι στους ήδη καταξιωμένους επιστήμονες και δασκάλους τους, αρκεί να υπάρχει σεβασμός απέναντι στο αντικείμενό τους και αρκεί τέλος να υπάρχει σεβασμός απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό. Και εκτός από το σεβασμό χρειάζονται κατά τη γνώμη μου και η εντιμότητα, το θάρρος, η ταπεινότητα και η ικανότητα επιλογής. Γιατί δυστυχώς η ευτυχώς σε όλα τα πράγματα στη ζωή μας καλούμαστε να επιλέξουμε απόψεις, δρόμους, ανθρώπους. Καλούμαστε να υποστηρίξουμε αυτές τις επιλογές μας και τέλος καλούμαστε να τις διορθώσουμε, σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι κάπου κάναμε λάθος.
Επίσης, θεωρώ ότι πρώτα θα πρέπει να επιδιώκουμε να γίνουμε καλοί άνθρωποι και έπειτα καλοί επιστήμονες. Άνθρωποι με αγάπη, ανοχή και διάθεση για συνεργασία, που δε φοβούνται να είναι ξεκάθαροι απέναντι στους συνανθρώπους τους σχετικά με τις σκέψεις και τα κίνητρά τους. Εξάλλου, στο τέλος της ημέρα αυτό είναι που έχει και τη μεγαλύτερη αξία: η ευχαρίστηση που νιώθει κάποιος από τις επιλογές του, η οικογένειά του, οι καλοί φίλοι, η ανάληψη των ευθυνών που έχει απέναντι στον εαυτό του και στους συνανθρώπους του.
Αυτά ήταν ουσιαστικά και τα όσα μου έμαθε η συμμετοχή μου στην ομάδα του ΑΡΘΡΟ 13, καθώς και η μικρή μέχρι τώρα ενασχόλησή μου με το επιστημονικό αντικείμενο που αγαπώ. 
 
Ελένη Παλιούρα, Αρχισυντάκτρια

Ξεκινήσαμε πριν από δύο χρόνια ακριβώς με καλή διάθεση και αγάπη προς το αντικείμενό μας. Έγιναν πολλές αλλαγές κατά την πάροδο του χρόνου, αλλά έμεινε ίδιο κάτι πολύ βασικό, κάτι που αποτελεί και το θεμέλιο λίθο της όλης μας προσπάθειας: η κεντρική ιδέα, με την οποία ξεκινήσαμε. Σας ευχαριστούμε για τη στήριξή σας και ευχόμαστε αυτό το ταξίδι να γίνει στο μέλλον ακόμη πιο ενδιαφέρον!

Μετά τιμής,

Η Αρχισυνταξία του ΑΡΘΡΟ 13 

Φοιτητική Ηλεκτρονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου - Διεπιστημονική Σύμπραξη

Και ναι! Είναι γεγονός! Με την έναρξη της Σαρακοστής, τη 15η Νοεμβρίου, ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την έλευση της πιο αγαπημένης γιορτής του χρόνου, των Χριστουγέννων! Καθώς περπατάει κανείς στους δρόμους της Αθήνας, έλκεται από τους περίτεχνους στολισμούς των δρόμων και των καταστημάτων κι από τις χαρούμενες μουσικές που αντηχούν σ’ όλους τους εμπορικούς δρόμους. Όλοι δείχνουν να ετοιμάζονται να υποδεχθούν τη γέννηση του Θεανθρώπου. Ή… μήπως όχι;
Τι θα απαντούσε κανείς στο ερώτημα: ‘’Τι είναι για εσένα τα Χριστούγεννα;’’ Κάποιος ίσως απαντούσε ότι Χριστούγεννα είναι οι στολισμοί, τα ψώνια, οι χαρούμενες μουσικές. Άλλος πάλι ίσως να έλεγε ότι τα Χριστούγεννα είναι για εκείνον μία ευκαιρία να περάσει όμορφες, ζεστές οικογενειακές στιγμές. Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί που θ’ απαντούσαν ότι τα Χριστούγεννα τους είναι τελείως αδιάφορα. Πολλοί εξ αυτών, λόγω του ότι δεν έχουν δικούς τους ανθρώπους να μοιραστούν αυτές τις στιγμές ‘’χαράς’’, ενώ άλλοι διότι τη θεωρούν μια εμπορική γιορτή, η οποία εξυπηρετεί την κίνηση της αγοράς (καλά, μεταξύ μας, οι τελευταίοι δεν έχουν και τόσο άδικο).
Παρ’ ολ’ αυτά, αν ρωτούσαμε κάποιον ‘’Τι πραγματικά γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα’’, τι θα μας απαντούσε; Το πολύ-πολύ να μας απαντούσε ότι γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού.Bingo!Το βρήκε! Γιατί, όμως, για εμάς τους ορθόδοξους η γέννηση του Θεανθρώπου αποτελεί ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός;
Διότι γιορτάζουμε τη γέννηση της Σωτηρίας του ανθρώπου. Διότι γιορτάζουμε την απέραντη αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο, χάρη της οποίας έγινε ο Θεός άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος Θεός κατά χάριν. Οπότε ναι! It’s the most wonderful time of the year, ‘’Διότι τόσον ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε ἔδωκε τὸν Ὑιόν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ’’ (Κατά Ιωάννην 3:16)
Εύχομαι σε όλους καλή Σαρακοστή και καλό αγώνα!
 
Ελεωνόρα Παπαδάκη, Βοηθός Αρχισυντάκτριας
Αυτές τις μέρες το Μουσείο Ακρόπολης στεγάζει μία εξόχως ενδιαφέρουσα έκθεση για τα συναισθήματα στην αρχαία Ελλάδα. Το ευρύ πλαίσιο των εκθεμάτων, που εκτείνεται από αγαλματικές προσωποποιήσεις καταλυτικών συναισθημάτων, όπως ο Έρωτας και ο Πόθος, μέχρι μικρές εκφράσεις στοργής, αγάπης ή και μίσους, αναδεικνύει ένα πολύπτυχο φάσμα εκφάνσεων του αρχαίου θυμοῦ, του θυμικού όπως θα λέγαμε σήμερα. Ήδη από τα ομηρικά έπη ο θυμὸς καθοδηγεί τους ήρωες στην ισχυρή έκφραση των συναισθημάτων τους, ενώ, κατά την κορύφωση της κλασικής περιόδου τον 5ο αιώνα π.Χ., βλέπουμε πια ότι και η έννοια της ψυχῆς σχετίζεται με τον έντονο συναισθηματικό κόσμο του ανθρώπου. Αργότερα, βέβαια, στα έργα του Πλάτωνα θεμελιώνεται σαφώς η διάσταση της ψυχῆς ως μία αθάνατης και άφθαρτης οντότητας που σχετίζεται ιδεατά με ανώτερες νοητικές και κανονιστικές λειτουργίες, διαχωριζόμενη από το σώμα, μία θεώρηση που mutatis mutandis επικρατεί μέχρι σήμερα.
Ωστόσο, πέρα από τη φιλοσοφική θεώρηση των συναισθημάτων στην κλασική Ελλάδα, η έκθεση μπορεί να αποτελέσει μία αφορμή για μία διαλεκτική προσέγγιση της Αρχαιότητας, που δεν περιορίζεται στις μεγάλες μνημειακές της εκφράσεις, αλλά εκτείνεται σε μία σύνθετη εικόνα του εν γένει καθημερινού βίου. Μία τέτοια πλατειά οπτική είναι απαραίτητη για μία ουσιαστική μελέτη μίας μεγάλης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας που παρουσιάζεται και διαμορφώνεται στις συνειδήσεις της πλειονότητας της κοινωνίας συχνά μονομερώς. Είτε κάτω από το έκπαγλο όραμα του κλασικού πολιτισμού, που αποτέλεσε «εθνικό αφήγημα» του νεοελληνικού κράτους ή μέσα από μία προκατειλημμένη προσπάθεια αποδόμησης και απαξίωσης βασικών γνωρισμάτων αυτού του πολιτισμού, η πρόσληψη της Αρχαιότητας τοποθετείται συχνά σε μία ανώφελη  διελκυστίνδα. 
Σίγουρα μία κριτική εξέταση του θέματος, που επιτέλους απαντά τα τελευταία χρόνια και στην ελληνική επιστημονική βιβλιογραφία, κάλλιστα συνδυάζεται με τέτοιες ευρείες θεωρήσεις της Αρχαιότητας όπως ο «Κόσμος των Συναισθημάτων». Και αυτή δε περιορίζεται αναγκαστικά στον ειδικό, που αναστοχαστικά θα διέλθει τα εκθέματα, έχοντας επίγνωση ότι ή Ιστορία της Τέχνης είναι ταυτόχρονα και μία ιστορία της πρόσληψής της. Και στο ευρύ κοινό μπορεί να γίνει αντιληπτή, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, η συνθετότητα του συναισθηματικού κόσμου της Αρχαιότητας, αποτελώντας μία νύξη για μία βαθύτερη και ουσιαστικότερη θέασή της πέρα από χλαμυδοπληξίες και απλοϊκές μεγαλοστομίες ή, για να παραφράσω τον Σεφέρη, γυρεύοντας την άλλη ζωή, πέρα από τ’ αγάλματα. 
 
Νικόλαος Χαροκόπος, Βοηθός Αρχισυντάκτη
Προϊόντα: 1 - 4 από 17
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Νέα

Τελετή αναγόρευσης Ομότιμου...
ΣτΕ 2569/1990: Περί...
Η θέση του όρκου στην...
ΣτΕ 5057/1987: Περί Ο.Δ.Ε.Π...
ΕΔΔΑ CASE OF SİNAN IŞIK v....
Οι Δημόσιες Συμβάσεις και οι...
Άνοιξαν οι αιτήσεις για το...
Μοναστηριακά Τυπικά – Γενικά...
Επίκαιρα Ζητήματα Διοικητικού...
<< 1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Λίγα λόγια...

Όλα ξεκίνησαν από μια παρέα φοιτητών (κάπως έτσι υλοποιούνται οι πιο τρελές ιδέες!!) και δεν έχουμε ιδέα πώς και πού θα καταλήξουν τα πράγματα. Δε θα είχε ενδιαφέρον, αν γνωρίζαμε άλλωστε!!Σας καλούμε, λοιπόν, όλους εσάς φοιτητές και μη σε ένα διάλογο φοιτητικό, επιστημονικό, φιλοσοφικό, αρχαιολογικό, νομικό, ιστορικό και πάνω απ’ όλα ανθρώπινο. Εξάλλου, τι νόημα έχει η ύπαρξη και η ανάπτυξη μιας επιστήμης αν εκλείπει το ανθρώπινο στοιχείο, το προσωπικό ύφος και η καλή διάθεση;

Το άρθρο 13 του Συντάγματος δεν είναι άλλο από τη θρησκευτική ελευθερία, ένα ιδανικό που είναι μάλλον περισσότερο ζήτημα ενδιάθετης αποδοχής, παρά εξωτερικής οριοθέτησης και νομικής προστασίας. 

Άλλωστε η ελευθερία είναι μια επιλογή, και «ο άνθρωπος είναι οι επιλογές του» (Ζαν-Πωλ Σαρτρ)

{να επισημάνουμε ότι η εφημερίδα είναι ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ, που σημαίνει ότι κάνουμε μια προσπάθεια προσωπικής εμβάθυνσης σε αντικείμενα που μας ενδιαφέρουν και στόχος είναι η δημιουργία μιας χρήσιμης βάσης βιβλιογραφικών και μη δεδομένων για φοιτητές και μη, καθώς και η δημιουργικότητα μέσα από τη συνεργασία} 

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας: