Κεντρικό Άρθρο

Καλησπέρα σας και καλό τέλος του μήνα!!Με αυτά και με εκείνα έφτασε και το τελευταίο σαββατοκύριακο του Φλεβάρη. Όπως και αν το περάσετε, με φίλους ή χωρίς, με δουλειά ή με βόλτες, με χαρά ή με λύπη, σίγουρα θα ανακαλύψετε κάτι ενδιαφέρον για ακόμη μια φορά. Ίσως είναι κάποια σκέψη, κάποια ιδέα ή απλώς η χαρά μιας απλής βόλτας με φίλους, που πάντα είναι διαφορετική και πρωτόγνωρη. Το μεγαλείο, εξάλλου, της καθημερινότητας βρίσκεται στην απλότητα (είναι και η μόνη που δε διαφθείρεται, διότι δε διαθέτει κανενός είδους εξουσία!!). Ναι ξέρω ξέρω αυτά σας τα παν και άλλοι. Είναι αλήθεια αυτό, η απλότητα παντού και πάντα διακηρύσσεται, το θέμα είναι όμως ότι κανένας μας δεν την επιζητεί εμπράκτως!!

Γοητευόμαστε πράγματι από τα σύνθετα πράγματα, από τις σύνθετες σκέψεις και τις βαρύγδουπες εκφράσεις, από τις θέσεις εξουσίας, από τα εξώφυλλα, από τα γλυκά με την καλύτερη εμφάνιση, από τα πιο παραφορτωμένα σκηνικά. Μπούρδες!! Ειδικά ένας επιστήμονας, και δη ένας νέος επιστήμονας, μονάχα την προσφορά θα πρέπει να αποζητά. Γιατί η επιστήμη είναι προσφορά, όχι τρόπος κοινωνικής αναρρίχησης. Γι’αυτό…

                                                                               

Ζητείται  ποιότητα…

 

…σε όλες τις εκφάνσεις τις ζωής μας!!στις πράξεις, στα λόγια, στις σκέψεις, στις διαδρομές, στους φίλους, στα συναισθήματα, στη μάθηση, στα ρούχα, στη μουσική, στο φαγητό, σε κάθε μία από τις επιλογές μας.

 

 

Εκ της Αρχισυνταξίας

 

Με τη Ραφαελλίτσα (εξωτερική συνεργάτιδα της εφημερίδας) παρακολουθούμε συχνά πυκνά θεατρικές παραστάσεις, γιατί πιστεύουμε πως καθεμιά έχει κάτι βγαλμένο από τη ζωή (έχω την εντύπωση βασικά πως περιγράφουν τη ζωή, όπως πραγματικά είναι, με όλο το φως ή το σκοτάδι που διαθέτει!!). Θεωρώ σκόπιμο, λοιπόν, να σας μιλήσω σχετικά με την παράσταση που παρακολουθήσαμε πριν από λίγες ώρες στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς, το «Φάουστ» του Γκαίτε (πληροφορίες για την παράσταση μπορείτε να βρείτε εδώ) με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο μας Νίκο Κουρή.

Δεν έχω σκοπό να περιγράψω καμία έκφανση της παράστασης, καθώς ούτε δημοσιογράφος είμαι ούτε ειδικός, ωστόσο από τη σκοπιά του απλού θεατή νιώθω την ανάγκη να σας μεταφέρω τα συναισθήματα που μου προκάλεσε.

Αυτό που με συγκλόνισε ουσιαστικά είναι η δύναμη και ταυτόχρονα η αδυναμία που ενέχει μέσα της η γνώση, η επιστημονική γνώση που σήμερα θεωρείται τόσο σημαντική για το θετικό κοινωνικό χαρακτηρισμό ενός ανθρώπου (κοινώς για την «ταμπελίτσα» που θα λάβει από τους συνανθρώπους του). Και είναι σημαντική, φυσικά, για όσους όμως την αγαπούν πραγματικά (βέβαια έχουμε την τάση να εξαναγκάζουμε τον εαυτό μας να αγαπά ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις που θεωρούνται κοινωνικώς αποδεκτά). Γενικότερα τα πάντα είναι σημαντικά, όταν υλοποιούνται με αγάπη, αυτό είναι και το στοιχείο που εκλείπει φαντάζομαι σήμερα…

Από εμένα και τη Ραφαέλλα, λοιπόν, να έχετε ένα καλό βράδυ και μην ξεχνάτε να ονειρεύεστε αυτά που πραγματικά επιθυμείτε στη ζωή σας (μία την έχουμε εξάλλου!!). Επίσης, το σημαντικό και το ασήμαντο βρίσκονται στη δική μας προσωπική ζυγαριά…

 

Φάουστ: Αχ! Σπούδασα φιλοσοφία και νομική και γιατρική και αλί μου και θεολογία με κόπο και μ’επιμονή. Και να ‘μαι εδώ με τόσα φώτα, εγώ ο μωρός όσα και πρώτα! (η παρούσα μετάφραση βρίσκεται εδώ και δεν είναι αυτή που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση) 

 

Η Αρχισυντάκτρια

 

 

Παρατηρώντας γύρω μας τον κόσμο πολύ εύκολα μπορούμε να οδηγηθούμε σε μια πληθώρα συμπερασμάτων, που αφορούν φυσικά τον ίδιο τον άνθρωπο και την κοινωνία του. Ο άνθρωπος, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, είναι «φύσει ζῷον πολιτικὸν», πράγμα το οποίο σημαίνει πως από την φύση του είναι ικανός, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα ζώα, να αρθρώνει λόγο, να χρησιμοποιεί λόγο (λογική), να δημιουργεί κοινωνίες και πολιτισμό.

Η θρησκεία αποτελεί, ίσως, προέκταση όλων αυτών, ο άνθρωπος έχοντας την ανάγκη να πιστέψει σε κάτι ανώτερο από τον ίδιο δημιούργησε θρησκεία, χαρακτηριστικός για αυτό είναι ο λόγος του Claude Lévi-Strauss: «οι τελετουργίες εμπεριέχουν πάντοτε μια διάσταση απόγνωσης και μανίας». Κανείς έχοντας ως εφαλτήριο τον λόγο του θα μπορούσε να θέσει το ζήτημα της θρησκείας σε ένα ευρύτερο πολιτισμικό πλαίσιο, καθώς η «απόγνωση» και η «μανία» φέρουν συνήθως το αποτύπωμα μίας ολόκληρης κοινωνίας, ενός πολιτισμού, του ανθρώπου του ίδιου. Επίσης, η συγκεκριμένη διατύπωση ίσως οδηγεί στην σκέψη πως γίνεται λόγος για κοινωνίες αποτελούμενες από γηγενείς πληθυσμούς. Το αποτέλεσμα όποιας σκέψης και αν γίνει είναι πως ο άνθρωπος δημιουργεί μαζί με την κοινωνία του και τον πολιτισμό την θρησκεία.

Η θρησκεία αποτελεί έννοια ρευστή, η οποία εξαρτάται από τις κοινωνικές συμβάσεις και επιταγές καθεμιάς από τις κοινωνίες που μελετώνται. Ακριβώς αυτή η «ιδιομορφία» εγείρει το ενδιαφέρον και επιτάσσει την περεταίρω μελέτη του ζητήματος στα πλαίσια της κοινωνίας.  Ωστόσο, το συγκεκριμένο πλαίσιο είναι επίσης ρευστό και αυτό διότι καθένας από τους πολιτισμούς θέτει τους δικούς του κοινωνικούς «όρους».

Ακριβώς αυτές οι ιδιομορφίες οδήγησαν στην μετονομασία του πεδίου «Κοινωνία και Εκκλησία» σε «Κοινωνία και Θρησκεία», εφόσον προστέθηκε η νέα στήλη «Θρησκεία και Πολιτισμός». Η στήλη αυτή θα πραγματεύεται ζητήματα θρησκείας, όπως είναι οι θεολογικές και θρησκευτικές αντιλήψεις, η διατροφή, που θα αφορούν πολιτισμικά φύλα από όλον τον κόσμο ανεξαιρέτως, μία προσπάθεια προσέγγισης της θρησκείας και του πολιτισμού.

 

 

H Βοηθός Αρχισυντάκτριας

 Λίγες ώρες έμειναν, για να αλλάξει ο χρόνος ακόμη μια φορά…Μία αλλαγή αναπόφευκτη, όπως πλήθος άλλων που διενεργούνται κατά τη διάρκεια του βίου μας. Αλλαγές ευχάριστες, αλλαγές δυσάρεστες, όλες σε κάθε περίπτωση ευπρόσδεκτες ως ευκαιρίες και ως επιλογές. Ευκαιρίες για ανεύρεση προσωπικών διεξόδων και επιλογές ως προς τον τρόπο αντιμετώπισής τους. Διότι δεν αρκεί ένας άνθρωπος να κουβαλάει στην πλάτη του χρόνια, εμπειρίες και βιώματα, το σημαντικό και το καθοριστικό νομίζω πως κρύβεται στην επιλογή της δράσης ή της αδράνειας σε κάθε μία από της εμπειρίες που δεχόμαστε, κατά τη διάρκεια κάθε μίας μέρας που περνάει από πάνω μας και παρακατατίθεται μέσα στην ψυχή μας αφήνοντας το δικό της προσωπικό στίγμα.

 Αυτές τις τελευταίες ώρες, λοιπόν, ας αναλογιστούμε: έχουμε κάνει ή έστω έχουμε προσπαθήσει μέχρι τώρα για τα πράγματα ή τους ανθρώπους που επιθυμούμε να βρίσκονται στη ζωή μας; Έχουμε στηρίξει με θάρρος και αποφασιστικότητα τον εαυτό μας και τους ανθρώπους που αγαπάμε στα όποια προβλήματα μικρά ή μεγάλα έχει φέρει η ζωή; Είναι πολύ εύκολο, αλήθεια, να παραιτούμαστε, να προβαίνουμε σε μετάθεση ευθυνών, ή να χανόμαστε πίσω από ένα "έτσι πρέπει να γίνει" ή ένα "εγώ ξέρω καλύτερα".

 Ας αποκοπούμε, σήμερα από όσα μας προκαλούν πίεση, άγχος ή θλίψη, αξίζουμε εξάλλου κάποιες στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης!! Και ας σταματήσουμε για μια μέρα έστω να μετράμε ανθρώπους (κανένας δεν το χρειάζεται αυτό πιστέψτε με!!)…

Από εμάς και την εφημερίδα μας ευχόμαστε σε όλους σας να έχετε μια υπέροχη χρονιά γεμάτη αγάπη, αλήθεια, πάθος για τη ζωή, σταθερότητα και δύναμη στις αποφάσεις και στην πραγμάτωση των επιδιώξεών σας. Με λίγα λόγια σας ευχόμαστε να είστε ευτυχισμένοι, όχι απλώς ευχαριστημένοι. Το τι σημαίνει, βέβαια, ευτυχία είναι κάτι που το γνωρίζει ο καθένας μέσα του. Κανένας δεν έχει τη δυνατότητα να κρίνει τι είναι αυτό που στοιχειοθετεί το δικό σας προσωπικό κόσμο, τη δική σας προσωπική ευτυχία, πέρα από εσάς. Εκτός, αν έχετε επιτρέψει σε κάποιον να εισχωρήσει στο μυαλό και στην ψυχή σας (σε αυτή την περίπτωση πιθανολογώ ότι τα ανωτέρω λόγια καμία σημασία δε διαθέτουν για εσάς, διότι ήδη θα είστε ευτυχισμένοι!!).

 Χαρούμενη δημιουργική χρονιά με τρέλα πάντα (μη γελάτε χρειάζεται καμιά φορά!!) και αυθορμητισμό (και πάλι μη γελάτε, οι πιο όμορφες και αληθινές αποφάσεις στη ζωή λαμβάνονται ακούγοντας μονάχα την καρδιά μας), με καθαρότητα στη σκέψη και τη συνείδηση (γιατί όταν κλείνουν οι πόρτες του σπιτιού μας είναι σημαντικό να νιώθουμε περήφανοι και έντιμοι με τον εαυτό μας), δίχως αναισθησία (σας παρακαλώ πραγματικά έχω βαρεθεί την έλλειψη συναίσθησης ή καλύτερα, την υποβάθμισή της!!Η αναισθησία δεν είναι δείγμα δύναμης!!), με δύναμη ψυχής (και για τα δύσκολα και για τα εύκολα), με θάρρος…γιατί όπως έλεγε ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος "στη ζωή πρέπει να προχωράμε"…

 

Καλή χρονιά

 

Η Αρχισυντάκτρια

 

  Καλό μήνα και καλή μας αρχή!! Η απόφαση για τη δημιουργία αυτής της φοιτητικής  εφημερίδας ξεκίνησε από την απορία που βλέπαμε στα μάτια όσων άκουγαν ότι ενδιαφερόμαστε για τον κλάδο του εκκλησιαστικού δικαίου και τις συνεπακόλουθες ερωτήσεις: «Τι είναι αυτό;», «Τι διδάσκεστε;», «Είναι σαν τα θρησκευτικά;» και άλλες επικού περιεχομένου ερωτήσεις, τις οποίες δυστυχώς θα παραλείψω!!

  Όπως ακριβώς, λοιπόν, κάθε άνθρωπος μιλάει συνέχεια για τους ανθρώπους που αγαπάει και θαυμάζει, έτσι και εμείς θα επιχειρήσουμε να μιλήσουμε σχετικά με μια επιστήμη που αγαπάμε και θαυμάζουμε. Γιατί παραλληλίζω τους ανθρώπους με την επιστήμη; Μα φυσικά διότι η επιστήμη είναι πάνω απ’όλα ανθρώπινη, κάτι που ίσως να έχουμε την τάση να λησμονούμε όλοι  εμείς οι «μορφωμένοι»!! Συνηθίζουμε να προσδίδουμε αξία σε κάποιον από την ποιότητα και την ποσότητα των γνώσεών του, το ύψος της θέσης του και το μέγεθος των φιλοδοξιών του και όχι από το πόσο καλός άνθρωπος είναι. Δεν επιθυμώ να καταστώ γραφική χρησιμοποιώντας τον όρο «καλός άνθρωπος» ούτε είμαι σε θέση να προβώ στην ανάλυσή του, καθώς δε χρησιμοποιείται στη νομική επιστήμη… Βλέπω, όμως, το σχηματισμένο πλαίσιο μιας αδιαφορίας προς το ψυχικό ποιόν κάθε συμπολίτη μας και την τοποθέτηση στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος άλλων χαρακτηριστικών, μέσα από τα οποία διαφαίνεται η εικόνα του. Και μετά αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο οι ανθρώπινες σχέσεις φθίνουν και δυσλειτουργούν!! Φαίνεται πως η διάθεσή μας για κατανόηση έχει εκλείψει μπροστά στο χάος των πραγματιστικών απαιτήσεων της καθημερινότητας, γεγονός που αποτελεί θετικό σημάδι για την εξέλιξη της επιστήμης της ψυχολογίας , αρνητικό όμως θαρρώ για την επίτευξη ενός πραγματικού χαμόγελου στο πρόσωπό μας, για μια στιγμή πραγματικής χαράς για την επιτυχία και την ευτυχία ενός φίλου μας, για μια προσπάθεια περιορισμού της κριτικής του μικροσκοπίου.

  Γι’ αυτούς τους λόγους και για πολλούς άλλους το κεντρικό άρθρο ουδέποτε θα είναι επιστημονικό. Γιατί το κέντρο της επιστήμης είναι ο άνθρωπος. Γιατί η γνώση δίχως αγάπη και θάρρος είναι γράμμα κενό… Ευελπιστώ, λοιπόν, πως κάποια στιγμή θα βρούμε τις ισορροπίες ανάμεσα στα πολυαναλυμένα «φαίνεσθαι» και «είναι» (τύποις πολυαναλυμένα όχι ουσία). Και σίγουρα όσο υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για το πώς θα είναι ευτυχισμένοι με τον εαυτό τους και όχι δυστυχισμένοι με τον περίγυρό τους υπάρχει ελπίδα ότι οι ανθρώπινες σχέσεις θα γίνουν πιο ουσιαστικές!! Είμαι βέβαιη (για να μη με κατηγορήσετε ότι υποτιμώ την αξία της επιστήμης!) ότι η προσφορά τέτοιων ανθρώπων στην επιστημονική κοινότητα είναι πιο ολοκληρωμένη.

  Πάντως, η ομορφιά κατά τη γνώμη μου βρίσκεται στην απλότητα, στην ικανότητα του να είσαι ευτυχισμένος με τη νέα μέρα που ξεκινά, η οποία καθιστά τον εαυτό σου λίγο πιο φορτικό. Δε γνωρίζω κάποιον που να το έχει κατορθώσει αυτό…

 

"Πάντων χρηµάτων µέτρον ἐστίν ἄνθρωπος, τῶν µέν ὄντων ὡς ἐστιν, τῶν δέ οὐκ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν

(Πρωταγόρας)                                                                         

 

 

 

Η Αρχισυντάκτρια
Προϊόντα: 15 - 19 από 19
<< 1 | 2 | 3

Νέα

Σχόλιο επί των ΠολΠρωτΘεσ...
ΑΠ 831/2013, Γ΄ Πολιτικό...
Το περιουσιακό καθεστώς των...
ΜΕΦ Αθηνών 1519/2017 (14ο):...
Παπαγεωργίου Γ. Κωνσταντίνος:...
Η θρησκευτική ελευθερία στην...
ΜΠΑ 2156/2015: Απόρριψη...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

Λίγα λόγια...

Η ηλεκτρονική μας εφημερίδα  έχει ως τίτλο: ΑΡΘΡΟ 13. Φοιτητική Ηλεκτρονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου – Διεπιστημονική Σύμπραξη. Το εγχείρημα ξεκίνησε από μια παρέα έξι φοιτητών που κατασκεύασαν τον ιστότοπο, για να εκφράσουν τις επιστημονικές τους ανησυχίες.
Ο αρχικός τίτλος ήταν ΑΡΘΡΟ 13: Φοιτητική Ηλεκτρονική Εφημερίδα Εκκλησιαστικού Δικαίου. Στην πορεία προστέθηκε η αρχαιολογική σύμπραξη, η οποία εξελίχθηκε σε διεπιστημονική σύμπραξη στην προσπάθεια πολύπλευρης προσέγγισης του κεντρικού αντικειμένου του ιστοτόπου που είναι το εκκλησιαστικό δίκαιο. 
Ο βασικός τίτλος της ηλεκτρονικής μας εφημερίδας είναι ΑΡΘΡΟ 13. Το εμπνευστήκαμε από το ομώνυμο άρθρο του ισχύοντος ελληνικού Συντάγματός, στο οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο αναφέρει:
1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.
2. Kάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. H άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. O προσηλυτισμός απαγορεύεται.
3. Oι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας. 
4. Kανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους. 
5. Kανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.
Το ΑΡΘΡΟ 13 είναι μια συλλογική προσπάθεια ανάδειξης του ιδιαίτερου κλάδου του Εκκλησιαστικού Δικαίου μέσα από ένα διάλογο φοιτητικό – επιστημονικό και επίκαιρο, μέσα από μία σύμπραξη νέων επιστημόνων και καταξιωμένων. Είναι ανεξάρτητο και απευθύνεται σε όλο το επιστημονικό δυναμικό του οικείου χώρου. 
Σκοπός η δημιουργία ενός χώρου προσβάσιμου σε όλους, προσιτού και στον προπτυχιακό φοιτητή που αναζητά το επιστημονικό αντικείμενο που του ταιριάζει, χρήσιμου και στον ερευνητή που αναζητά υλικό για κάποια επιστημονική του μελέτη. 

 

Newsletter

Εγγραφείτε στο newsletter μας: